Pierwsza miesiączka dla mnie to trauma. Nikt ze mną nie porozmawiał, nie pouczył. Cała rodzina się dowiedziała, kiedy podpaskami zapchałam kanalizację. Chcę tego oszczędzić mojej córce.
„Przez lata tkwiłam w pętli. Podświadomie byłam tak uzależniona od trudnej sytuacji, która mnie motywuje do działania, że sama sobie ściągałam klęski na głowę”.
Zło działo się zawsze, ale dawniej jak ktoś kogoś zastrzelił w Stanach, to się o tym nie dowiadywaliśmy
Za czym teraz tęsknimy, na co czekamy, co nam może pomóc przetrwać? I dlaczego, zamiast powtarzać: "Jeszcze będzie przepięknie, jeszcze będzie normalnie", lepiej jest zaśpiewać po prostu: "Don't give up"? Rozmowa z Wojciechem Kruczyńskim, terapeutą.
Podczas ostrej wymiany zdań z 13-letnią córką - chciała iść na noc do koleżanki - uderzyłam ją dłonią w czubek głowy. Po ciężkim dniu w pracy nie byłam w stanie nad sobą zapanować. Czuję się z tym fatalnie.