Jak to jest być dziewczynką w Polsce, Nepalu, Kambodży, Indiach czy Rumunii? Czy gdyby się wszystkie spotkały, to okazałoby się, że potrafią zrozumieć swoje problemy?
Jeśli nie mam swojego pokoju – jakimi drzwiami mam trzasnąć, kiedy się pokłócę? Dokąd mam pójść, kiedy chcę pogadać z przyjaciółką, która dzwoni do mnie we łzach? Gdzie mam w skupieniu odpisać na ważnego maila?
Kobiety często pytają mnie, jak mówić o sobie dobrze, żeby jednocześnie nie wkurzać innych.
Nie da się ukryć, że pandemia daje nam się we znaki, również w kwestii edukacji naszych dzieci. Nerwowe rozmowy rodziców, dzielenie się strzępkami informacji i przewidywaniami, jak to będzie, odbywa się już nie tylko w Internecie, ale też na ulicy czy na spotkaniach ze znajomymi lub rodziną.