„Jeśli potrafisz o czymś marzyć, to potrafisz także tego dokonać” – Walt Disney.
Stałość to potrzeba szalenie istotna, szczególnie dla małych dzieci. Odnajdują w niej bezpieczeństwo i spokój. Nam, dorosłym, też pewien poziom przewidywalności jest potrzebny. Nie wyklucza ona jednak także potrzeby ciekawości, która pozwala nam czerpać radość z życia i zachować niezbędną otwartość na ludzi.
Jest kilka takich zapomnianych słów, które czasem niespodziewanie wracają do języka. Jednym z nich jest “czułość”, o której w swoim noblowskim przemówieniu “Czuły narrator”, przypomniała nam Olga Tokarczuk. Odkryliśmy na nowo ciepło i piękno płynące z tego słowa. Pojawiło się nagle, ale w samą porę, bo tuż przed tak trudnym dla nas wszystkich czasem pandemii. Bo gdy lęk i napięcie towarzyszą nam na co dzień, czułość jest tym, co może dać nam wytchnienie. Czułość dla ludzi, świata i czułość dla siebie samych.
Czas pandemii znacząco zredukował naszą wolność w wielu kwestiach: wyboru, liczby dostępnych opcji czy prawa do oczywistych do tej pory rzeczy. Godzimy się na ze względu na wyjątkową sytuację, ale jest to też okazja do przyjrzenia się granicom wolności, jakie stawiamy również w normalnych warunkach.